$100 Oil: Where the Buyers Get Trapped?

۱۰۰ دلار؛ جایی که خریداران نفت می‌بازند؟

به قلم دکتر رضوانی

TradePlus360

 

 

برخی از خریداران نفت ممکن است از این سناریوی فروش خلاف‌جهت چندان خوشحال نباشند، اما برای معامله‌گران نزولی و کسانی که به دنبال شکار یک برگشت بزرگ هستند، این محدوده می‌تواند بسیار جذاب باشد.

نفت خام در نزدیکی ۱۰۰ دلار معمولاً جایی نیست که معامله‌گران به‌راحتی به دنبال موقعیت فروش باشند، اما دقیقاً همین ویژگی است که این محدوده را برای یک سناریوی خلاف‌جهت جذاب می‌کند.

ایده این نیست که صرفاً اعلام کنیم رالی نفت در ۱۰۰ دلار به پایان می‌رسد، بلکه مسئله اصلی، شناسایی خوشه نقدینگی و سطوح واکنش در اطراف عدد روانی ۱۰۰ دلار است.

نکته مهم اینجاست که تا زمانی که قیمت به محدوده‌های ورود نرسیده، هیچ دلیلی برای تعقیب فروش در قیمت‌های پایین‌تر وجود ندارد.

سناریو باید اجازه دهد قیمت ابتدا به سمت ۱۰۰ دلار حرکت کند، حتی از آن عبور کند، نقدینگی بالای این عدد را جمع‌آوری کند و سپس در صورت مشاهده رفتار مناسب، وارد فاز برگشت شود.

نقشه معاملاتی نفت خام

ورود فروش اول: ۹۹٫۶۱ دلار

یک‌سوم حجم موردنظر معامله.

ورود فروش دوم: ۱۰۰٫۹۳ دلار

یک‌سوم دیگر، با در نظر گرفتن احتمال عبور قیمت از عدد روانی ۱۰۰ دلار.

ورود فروش سوم: ۱۰۳٫۰۵ دلار

یک‌سوم نهایی، برای سناریویی که قیمت یک حرکت عمیق‌تر به سمت بالا انجام دهد و نقدینگی بیشتری را جمع‌آوری کند.

میانگین ورود در صورت فعال شدن هر سه سفارش: حدود ۱۰۱٫۲۰ دلار

حد ضرر: ۱۰۵٫۸۲ دلار

در صورت فعال شدن هر سه ورود، ریسک ترکیبی اولیه حدود ۴٫۶۲ دلار به ازای هر بشکه خواهد بود.

اما یک نکته مهم وجود دارد.

اگر نفت هرگز به این محدوده‌ها نرسد، معامله‌ای وجود ندارد.

نه تعقیب قیمت، نه ورود احساسی و نه تلاش برای گرفتن حرکت از دست‌رفته.

چرا ۱۰۰ دلار برای نفت مهم است؟

عدد ۱۰۰ دلار فقط یک قیمت نیست، بلکه یک سطح روانی بزرگ برای بازار است.

در چنین سطوحی معمولاً سفارش‌های شکست، حد ضرر، برداشت سود و سایر سفارش‌های معلق تجمع پیدا می‌کنند.

در نتیجه، بازار می‌تواند ابتدا از سطح عبور کند، نقدینگی اطراف آن را فعال کند و سپس در صورت نبود قدرت واقعی برای ادامه حرکت، مسیر خود را معکوس کند.

این همان چیزی است که معامله‌گران از آن با عنوان Liquidity Sweep یا جمع‌آوری نقدینگی یاد می‌کنند.

بنابراین ایده این نیست که نفت دقیقاً در ۱۰۰ دلار برگردد.

اتفاقاً ساختار سه‌مرحله‌ای ورود اجازه می‌دهد قیمت حتی بالاتر از ۱۰۰ دلار حرکت کند و سپس در صورت تغییر رفتار بازار، سناریوی فروش فعال شود.

اهداف نزولی نفت

هدف اول: ۹۶٫۱۷ دلار

این نزدیک‌ترین هدف است و بیشتر باید به‌عنوان هدف کاهش ریسک دیده شود، نه الزاماً هدف اصلی حرکت نزولی.

بر اساس میانگین ورود ۱۰۱٫۲۰ دلار، این هدف تقریباً معادل ۱٫۰۹R است.

هدف دوم: ۹۱٫۷۶ دلار

این سطح تقریباً ۲٫۰۴R از میانگین ورود فاصله دارد.

هدف سوم: ۸۴٫۸۶ دلار

این هدف تقریباً معادل ۳٫۵۳R است.

برنامه اول، خروج مرحله‌ای

در سناریوی اصلی، حجم معامله در سه سطح ۹۶٫۱۷، ۹۱٫۷۶ و ۸۴٫۸۶ دلار به‌صورت مساوی کاهش داده می‌شود.

اگر هر سه ورود فعال شوند و هر سه هدف نیز لمس شوند، خروج ترکیبی تقریباً ۹۰٫۹۳ دلار خواهد بود و نسبت سود به ریسک ترکیبی حدود ۲٫۲۲R ایجاد می‌کند.

برنامه دوم، نگه‌داشتن بخشی از معامله

در سناریوی تهاجمی‌تر، می‌توان در هر یک از سه هدف اول ۳۰ درصد از موقعیت را خارج کرد و ۱۰ درصد نهایی را برای حرکت احتمالی تا ۸۰٫۱۲ دلار باز گذاشت.

اگر تمام اهداف فعال شوند، خروج ترکیبی حدود ۸۹٫۸۵ دلار خواهد بود و نسبت سود به ریسک ترکیبی تقریباً ۲٫۴۵R خواهد شد.

بعد از رسیدن به هدف اول چه کنیم؟

اگر نفت به ۹۶٫۱۷ دلار برسد، از این نقطه به بعد مدیریت ریسک اهمیت بیشتری از پیش‌بینی ادامه مسیر دارد.

یکی از روش‌های منطقی این است که حد ضرر موقعیت باقی‌مانده به میانگین واقعی ورود منتقل شود و سفارش‌های فروش بالاتری که هنوز فعال نشده‌اند، لغو شوند.

اگر هر سه ورود فعال شده باشند، این سطح تقریباً ۱۰۱٫۲۰ دلار خواهد بود.

اما اگر فقط یک یا دو ورود فعال شده باشند، میانگین واقعی معامله متفاوت خواهد بود و باید بر اساس میانگین وزنی معاملات اجراشده محاسبه شود.

آیا این سناریو فقط برای معاملات CL است؟

نقشه قیمتی این تحلیل مشخصاً بر اساس قراردادهای آتی نفت خام سبک NYMEX با نماد CL طراحی شده است.

برای معامله‌گرانی که به دنبال حجم کوچک‌تر هستند، قرارداد Micro WTI Crude Oil Futures – MCL می‌تواند گزینه کوچک‌تری باشد.

همچنین می‌توان بازار CL را به‌عنوان مرجع جهت‌گیری برای معاملات CFD نفت، ETFهای نفتی یا سایر ابزارهای مرتبط با نفت در نظر گرفت.

البته هیچ‌کدام از این ابزارها الزاماً حرکت قیمت CL را دقیقاً تکرار نمی‌کنند و هرکدام ساختار و ریسک‌های خاص خود را دارند.

چه چیزی این سناریوی فروش را باطل می‌کند؟

باید یک موضوع را کاملاً شفاف دانست.

این یک سناریوی خلاف‌جهت است.

مومنتوم نفت می‌تواند بسیار بیشتر از انتظار معامله‌گران ادامه پیدا کند، به‌خصوص زمانی که عوامل ژئوپلیتیکی، عرضه نفت یا شرایط اقتصاد کلان محرک اصلی بازار باشند.

نفت می‌تواند مستقیماً از ۱۰۰ دلار عبور کند، تمام محدوده ورودهای پیشنهادی را پشت سر بگذارد و همچنان به صعود ادامه دهد.

اینجاست که حد ضرر ۱۰۵٫۸۲ دلار اهمیت پیدا می‌کند.

حد ضرر فقط یک عدد روی چارت نیست.

این عدد مشخص می‌کند که در کجا باید بپذیریم فرضیه معاملاتی ما اشتباه بوده است، پیش از آنکه یک معامله برنامه‌ریزی‌شده به یک جنگ فرسایشی با بازار تبدیل شود.

مسئله اصلی، ۱۰۰ دلار نیست

این تحلیل نمی‌گوید نفت حتماً در نزدیکی ۱۰۰ دلار سقف خواهد ساخت.

مسئله چیز دیگری است.

اگر نفت به سمت یک خوشه مهم نقدینگی در اطراف و بالای ۱۰۰ دلار حرکت کند، ممکن است نسبت سود به ریسک در آن محدوده به اندازه‌ای جذاب شود که معامله‌گر خلاف‌جهت، به‌جای پیش‌بینی کورکورانه سقف، منتظر تأیید رفتار برگشتی بازار بماند.

در نگاه TradePlus360، تفاوت بزرگی میان این دو وجود دارد.

ما سقف را حدس نمی‌زنیم، ما رفتار قیمت در محل نقدینگی را معامله می‌کنیم.

و مهم‌تر از آن:

هر قیمتی دعوت به معامله نیست.

اگر بازار به محدوده ما نرسید، معامله نمی‌کنیم.

اگر نقدینگی جمع‌آوری شد اما رفتار برگشتی شکل نگرفت، معامله نمی‌کنیم.

و اگر سناریو باطل شد، با بازار بحث نمی‌کنیم.

بازار دشمن ما نیست، اما بازار هیچ تعهدی هم به تحلیل ما ندارد.

به همین دلیل معامله‌گر حرفه‌ای نه عاشق سناریوی خود می‌شود و نه برای اثبات آن با بازار می‌جنگد.

او فقط منتظر می‌ماند تا بازار، شرایط ورود را ایجاد کند.

دکتر رضوانی

TradePlus360

این تحلیل صرفاً با هدف آموزشی ارائه شده و توصیه مالی محسوب نمی‌شود. معاملات اهرمی و قراردادهای آتی دارای ریسک قابل‌توجه هستند. معامله‌گران باید پیش از ورود، تحلیل مستقل خود را انجام دهند، اندازه موقعیت را متناسب با سرمایه و ریسک خود تعیین کنند و مسئولیت کامل معاملات خود را بپذیرند.